Motivatie

Het is verbazingwekkend om te zien hoe kinderen leren praten. Het is een continu proces van nadoen, uitproberen, fouten maken en herstellen… Als je eens goed nadenkt over hoe ingewikkeld het eigenlijk is om uit te vinden wat een ander met een woord bedoeld zonder dat je andere woorden hebt om het te omschrijven en je ziet hoe natuurlijk dit kinderen afgaat, dan kun je niet anders dan diep ontzag hebben voor het menselijk leervermogen. Ook op andere gebieden zie je dit verbluffende leervermogen terugkomen. Geef een kind van twee een tablet en hij kan er zonder uitleg of gebruiksaanwijzing binnen te kortste keren van alles mee doen. Het enige dat je nodig hebt om iets te leren is genoeg motivatie van binnenuit om het te willen leren. Er is veel discussie over de ongemotiveerde leerlingen in het onderwijs. Leraren zouden leerlingen meer moeten motiveren. Natuurlijk kunnen leraren proberen de interesse van leerlingen te wekken, maar leraren kunnen leerlingen niet motiveren. Motivatie moet uit een leerling zelf komen, wanneer er toch geprobeerd wordt een leerling van buitenaf te motiveren, door bijvoorbeeld een leerling te belonen voor goed werk, dan zal de motivatie van binnenuit lager worden. Leerlingen gaan alleen nog maar werken voor een beloning en als je die beloning vervolgens weer weghaalt… heb je ongemotiveerde leerlingen gecreëerd. Het probleem van ongemotiveerde leerlingen kan niet door leraren worden opgelost. Het kan worden opgelost door minder (liefst geen) lesstof te verplichten en meer aan te sluiten bij wat een leerling zelf wil leren. En voor wie bang is dat kinderen dan niks leren, neem een peuter in huis en observeer. En voor wie bang is dat kinderen dan niet zouden leren wat ze moeten leren, denk even na over de volgende twee vragen. 1. Wie zou er moeten bepalen wat een kind moet leren?  2. Hoeveel van de lesstof die je vroeger op school hebt moeten leren heb je op dit moment werkelijk nodig?